Visteelt

Visteelt op lokaal niveau

Een sector met toekomst? Ja!

De laatste decennia is er, onder impuls van de lidstaten en de Europese Unie, veel onderzoek

gedaan naar verschillende soorten aquatische organismen,

met als doel om onze eigen productie te verhogen en minder afhankelijk te zijn van import.

 

Zo is er namelijk steeds meer vraag naar aquatische producten, maar het aanbod stijgt niet.

Dit komt door o.a. overbevissing.

Bijkomend is het ook zo dat de welvaart in vele ontwikkelingslanden, zoals Aziatische landen, stijgt. 

Hierdoor vindt er steeds minder export plaats vanuit deze landen.

Waardoor onze voedselsoevereiniteit dus in het gedrang komt.

 


Als we het cijfermateriaal van het Departement Landbouw & Visserij bekijken [1], kunnen we enkele zaken besluiten:

 

 

  • De eigen visserij voorziet slechts voor 10% van onze behoefte.
  • 62% van de import komt uit andere EU - landen  (waarvan 40% Nederland, 15% Frankrijk en 12% Duitsland)
  • 38% van niet-EU landen (niet nader beschreven).

 

Deze cijfers tonen aan dat er heel wat potentieel is voor nieuwe bedrijven die vis willen produceren voor de lokale markt.

 

Een voordeel van intensieve visteelt in recirculatiesystemen is dat de productieparameters heel erg controleerbaar zijn. Je kan dus met andere woorden in het midden van een stad of woestijn vis kweken en dit op een heel duurzame manier. 

Verder kan je het gehele jaar rond produceren, heb je geen invloed van buitenaf (ziektes, klimaat, roofdieren), intensiveer je de productie per oppervlakte of volume en is er door het gebruik van recirculatiesystemen een lage impact op het milieu.

 

[1] Van Bogaert T. & Platteau J. (reds.) (2018). Uitdagingen voor de Vlaamse Visserij. Visserijrapport 2018, Departement Landbouw & Visserij, Brussel.

 

 

 

 

 

Phone: (+32) (0) 476 082 500

Email: joachim.claeye@live.be